yazmasak.com || yzmsk.cm™ üç yaşında..

Saat sabahın körü!
gökyüzü bürünüyor kızıllığına
gün ağarıyor..
yine penceremin kenarında
elimde fotoğraf makinem..
camların buğusuna yeni bir desen ekledim..
ve bastım deklanşöre!
dondu hayat..
durdu zaman...

Duruvermişken her şey bir anlığına,
dön bak dünyaya diyorum içimden..yaşadığın yere..
Şimdi herkes uyanacak, bozulacak o eşsiz denge..
gürültü, karmaşa, yalnızlık ve kalabalık..

hiç bir zaman bitmek tükenmeyek bilmeyen aceleyle çalan kornalar..
konuşmalar..bağrışmalar..
diplomalı tezgahtarlar, seyyar satıcılar..
okul bahçesinden gelen neşeli çocuk sesleri
- belki de yeryüzünün yegane neşesi.. -

düşünüyorum..
içimden bozulacak mı yine denge diyorum yoksa "eşsizlik" burda mı?

Bak işte diyorum, bak..
gör herşeyi..
pencere arkası yeterince güvenli,
ulaşamazlar sana, avcı yapanlar serçeyi..
duymana gerek yok hem, boşver gerçeği..
yalan daha tatlı
ahh, bir dinlesen şu sefili..
inanki terkedeceksin herşeyi..
bir kağıt, bir kalem ve bir şişe şarap
başaracak kalbindeki acıyı dindirmeyi..

Beklemek faydasız..
boşuna tüm arayışların.
yaşam daha fazla sığmaz o küçük kareye..
artık zamanı geldi farketmez, çek git bir yere..
buğusunda kaldı her şey,
fazla bağlanma pencereye..
artık anla..!
küfretmek yetersiz be dostum,
sen yaşarken bitmeyecek olan bu çileye...

inan bana,
kendini salık vermek en iyisi, düşlerdeki geyiğe...