Saat dört. Uğurlu sayım.
Gözlerine bakmaya utandığım biri var hayatımda.
Ama ben onun hayatında yokum.
Oysa onu seviyorum.
Gecenin bu saatinde bile şarkı dinlerken hayalinin bana eşlik ettiğini bilse ne düşünür acaba..
Belki şu an gülümsüyorsun ama eminim senin de gözlerini kapattığında gördüğün biri olacak.
Kim bilir belki de vardır!

Biz bir kişiyiz,
Aynı bedende yaşayan,
Aynı soluğu soluyan.
Bir ben varım galiba,
Bir de muttefikim;
Muhalefet olan benim aslında.
Hiçbir konuda anlaşamıyoruz.
Tekil düşünceyi çoğul yorumluyoruz.
Ben "Evet" derken aynı ben "Yo!" diyor.
Bir de yorum yapan var başımda,
Tecrübeleriyle öğüt veren.
Asla karar veremiyoruz.
Öğüt dinlemeyi sevmiyor gibiyiz.
Ama her zaman doğru çıkıyor.