Hayat Buydu..

yüzeysel cümlelerle sığ bir nehire sığındım
hayatta kalmanın tek yoluydu sanki
ufak bir kağıt parçası kopardım
yazdım:
"kimseyi tanımadım ben senden daha güzel"
umrumda değildi hiç bir şey
tatlı bi romantiktim kendimce
işte buydu..
bana göre
uçlu bir kalemin uç haznesiydi kalbine giden yol
mutlu olacaktım
ama sefil hissetmiyordum
öyle de gerekmiyordu
tatlı bir romantiktim kendimce

nabzım everest'e tırmanıyordu
düşündükçe nefes almak zorlaşıyordu
öfkem ve karamsarlığım birlikte yok oldular bedenimde
anlaşma anlaşmadır kendinle olsa bile
kalemini istedim
tam önümde oturuyordu
şaşırmasında bi gariplik vardı sezdim
işte hayat budur dedim
hayat buydu
bana göre uçlu bir kalemin uç haznesiydi kalbine giden yol
bana göre aşk
bilinmeyen bir yoldan gitmekti
bildiğinden kopup gizemi seçmekti
heyecanlı oluyordu
buna bayılıyordum
kalemi elime aldım, kalbi elimdeydi
bir kaç sihirli sözcük sakladım uç haznesine
sarışındı
o garip şaşkınlığı çok sevdim
ders bitti kalemi verdim
tatlı bi romantiktim kendimce
bu bir oyundu
şansı varsa bu romantizmin
kalem kırılır yine bulurdu
göz göze geldik ve çıktım
hayat budur dedim
hayat buydu...