yazmasak.com || yzmsk.cm™ üç yaşında..

kurcalıyorum etrafı..
dağınık odamda,
altüst olmuş bir şarkı arıyorum,
kendim gibi..
o kadar dağınık ki dünyam..
neden toplamadım diyorum
                               daha önce..

arıyorum..
olur olmaz yerlere bakınıyorum..
o çok sevdiğim koltuğun köşesine bakıyorum, sıkışmıştır umuduyla
eğiliyorum..
yerleri tarıyorum..
çöp kutusu,
         kitaplar,
            dolaplar,
               çekmeceler...

çıldırıyorum..
senin bana yaşattığın eziyeti tarif edecek o şarkıyı bulamıyorum..
anlıyorum o an..
ne yazılabildi böyle bir şey..
ne de bestelenebildi..
tarifsiz bir an bu, şimdi yaşadıklarım..

biliyorum, çıkacaklar karşıma şimdi,
hayat dolu olanlar(!)
"adam sen de" diyecekler..
"yine ne saçmalamış.."

evet, saçmalıyorum..
ama duyumsuyorum yine de,
                     içinizdeki teselli meleğinin fısıltılarını..
hiç değilse farkına varıyorum;
bu hayatta yazılan ve söylenen hiç bir şeyin
bu kadar saçma,
bu kadar tekdüze,
bu kadar boş,
ve bu kadar anlamsız olamayacağının..

ne yazık...
saçmalama hakkına sahip olamadığımı görüyorum..

şimdi ben..
çaresiz terk ediyorum kendimi,
ama döneceğim diyorum..
döneceğim..
sen bekle..
önce gitmeliyim, uzaklaşmalıyım..
herkesten ve herşeyden..

işte, son kez haykırıyorum..
artık geç oldu,
haydi..!
kapatın kapıları,
söndürün ışıkları..

     derin sessizlik gerek bana...

May 13

Not: Bu yazı, hiç bir şiirsellik, daha doğrusu "yazınsallık kaygısı" taşınmadan yazılmıştır..
O nedenle de, kötü olmasına rağmen, Saçmalama Hakkım Sonuna Kadar Saklıdır!